• El cisne de Vilamorta (1885)

    El cisne de Vilamorta (1885)

    Pardo Bazán, Emilia,

  • Mi romería (1888)

    Mi romería (1888)

    Pardo Bazán, Emilia,

  • La Quimera (Publicación: 1905?)

    La Quimera (Publicación: 1905?)

    Pardo Bazán, Emilia,

  • La Tribuna : novela original (Publicación: 1882?)

    La Tribuna : novela original (Publicación: 1882?)

    Pardo Bazán, Emilia,

  • El príncipe Amado : cuento (Publicación: 1884)

    El príncipe Amado : cuento (Publicación: 1884)

    Pardo Bazán, Emilia,

  • Cuentos de Marineda (s.a.)

    Cuentos de Marineda (s.a.)

    Pardo Bazán, Emilia,

  • La Dama joven ; Bucólica ; Nieto del Cid ; El... (1885)

    La Dama joven ; Bucólica ; Nieto del Cid ; El... (1885)

    Pardo Bazán, Emilia,

  • El folk-lore gallego en 1884-85: sus actas y... (1886)

    El folk-lore gallego en 1884-85: sus actas y... (1886)

  • Nuevo teatro crítico (Publicación: 1891-1893)

    Nuevo teatro crítico (Publicación: 1891-1893)

    Pardo Bazán, Emilia,

  • Los Pazos de Ulloa : novela (s.a.)

    Los Pazos de Ulloa : novela (s.a.)

    Pardo Bazán, Emilia,

  • Vida contemporánea : (costumbres) (s.a.)

    Vida contemporánea : (costumbres) (s.a.)

    Pardo Bazán, Emilia,

  • El Tesoro de Gastón : Novela (1897)

    El Tesoro de Gastón : Novela (1897)

    Pardo Bazán, Emilia,

SIEMPRE PALPITANTE, EMILIA PARDO BAZÁN


Neste ano 2021 celébrase o centenario da morte de Emilia Pardo Bazán con diversos actos, congresos internacionais, actividades de formación, producións teatrais, conferencias e varias exposicións. Galiciana-Biblioteca Dixital de Galicia quere sumarse a esta conmemoración coa publicación dun novo micrositio que recolla nun único punto de acceso as obras escritas ou protagonizadas por esta muller excepcional e que foran obxecto dun proceso de dixitalización.
En total reúnense 75 obras dixitalizadas que supoñen 21.901 imaxes. En canto aos formatos destas imaxes, ofrecemos jpeg e pdf, ademais de 7 títulos que tamén se poden descargar en formato epub para poder lelos nos dispositivos móbiles (teléfonos e tablets).
Emilia Pardo Bazán (A Coruña, 1851-Madrid, 1921) foi unha escritora polémica e extraordinariamente prolífica e polifacética: novelista, ensaísta, crítica, conferenciante, tradutora, editora, catedrática, correspondente española no estranxeiro... E tamén Presidenta de Honra da Real Academia Galega, o que a compensou da inxustiza de que non a aceptasen na Real Academia Española. 
Emilia Pardo Bazán comeza a súa carreira de escritora baixo a influencia das teorías estéticas do naturalismo francés, iniciado por Emile Zola. Publica a maior parte dos seus escritos —novelas, contos, artigos de prensa— en periódicos e revistas, antes de formar parte de coleccións en forma de libro.
Internacional, cosmopolita, ávida lectora de literaturas en diferentes linguas, Emilia Pardo Bazán nunca se vai afastar dunha Galicia que zumega formas de sentir e paisaxes afectivas nunha parte importante e esencial da súa obra. Velaí a novela Los Pazos de Ulloa como exemplo sobranceiro.
A súa obra ensaística é moi extensa, variada e, alén diso, abrangue unha ampla gama de xéneros, como a crítica literaria, viaxes, biografías, libros de cociña etc. Funda, financia e dirixe as revistas Galicia (1880) e Nuevo Teatro Crítico (1891-1893). Lanza un proxecto editorial ambicioso, a colección La Biblioteca de la Mujer (1892?1917), que intenta facilitar o acceso das mulleres españolas ás obras internacionais de temática feminista e ideas progresistas.
A maior parte dos seus contos foron escritos na madurez, na última década do século XIX. Neles predominan a imaxinación e a fantasía fronte a descrición naturalista. Escribiu pezas mestras do xénero, como Un destripador de antaño, El indulto, El xeste, El encaje roto, Cuesta abajo, La cita, Las medias rojas o La resucitada.

Neste ano 2021 celébrase o centenario da morte de Emilia Pardo Bazán con diversos actos, congresos internacionais, actividades de formación, producións teatrais, conferencias e varias exposicións. Galiciana-Biblioteca Dixital de Galicia quere sumarse a esta conmemoración coa publicación dun novo micrositio que recolla nun único punto de acceso as obras escritas ou protagonizadas por esta muller excepcional e que foran obxecto dun proceso de dixitalización.

Neste ano 2021 celébrase o centenario da morte de Emilia Pardo Bazán con diversos actos, congresos internacionais, actividades de formación, producións teatrais, conferencias e varias exposicións. Galiciana-Biblioteca Dixital de Galicia quere sumarse a esta conmemoración coa publicación dun novo micrositio que recolla nun único punto de acceso as obras escritas ou protagonizadas por esta muller excepcional e que foran obxecto dun proceso de dixitalización.
En total reúnense 75 obras dixitalizadas que supoñen 21.901 imaxes. En canto aos formatos destas imaxes, ofrecemos jpeg e pdf, ademais de 7 títulos que tamén se poden descargar en formato epub para poder lelos nos dispositivos móbiles (teléfonos e tablets).
Emilia Pardo Bazán (A Coruña, 1851-Madrid, 1921) foi unha escritora polémica e extraordinariamente prolífica e polifacética: novelista, ensaísta, crítica, conferenciante, tradutora, editora, catedrática, correspondente española no estranxeiro... E tamén Presidenta de Honra da Real Academia Galega, o que a compensou da inxustiza de que non a aceptasen na Real Academia Española. 
Emilia Pardo Bazán comeza a súa carreira de escritora baixo a influencia das teorías estéticas do naturalismo francés, iniciado por Emile Zola. Publica a maior parte dos seus escritos —novelas, contos, artigos de prensa— en periódicos e revistas, antes de formar parte de coleccións en forma de libro.
Internacional, cosmopolita, ávida lectora de literaturas en diferentes linguas, Emilia Pardo Bazán nunca se vai afastar dunha Galicia que zumega formas de sentir e paisaxes afectivas nunha parte importante e esencial da súa obra. Velaí a novela Los Pazos de Ulloa como exemplo sobranceiro.
A súa obra ensaística é moi extensa, variada e, alén diso, abrangue unha ampla gama de xéneros, como a crítica literaria, viaxes, biografías, libros de cociña etc. Funda, financia e dirixe as revistas Galicia (1880) e Nuevo Teatro Crítico (1891-1893). Lanza un proxecto editorial ambicioso, a colección La Biblioteca de la Mujer (1892?1917), que intenta facilitar o acceso das mulleres españolas ás obras internacionais de temática feminista e ideas progresistas.
A maior parte dos seus contos foron escritos na madurez, na última década do século XIX. Neles predominan a imaxinación e a fantasía fronte a descrición naturalista. Escribiu pezas mestras do xénero, como Un destripador de antaño, El indulto, El xeste, El encaje roto, Cuesta abajo, La cita, Las medias rojas o La resucitada.

En total reúnense 75 obras dixitalizadas que supoñen 21.901 imaxes. En canto aos formatos destas imaxes, ofrecemos jpeg e pdf, ademais de 7 títulos que tamén se poden descargar en formato epub para poder lelos nos dispositivos móbiles (teléfonos e tablets).

Emilia Pardo Bazán (A Coruña, 1851-Madrid, 1921) foi unha escritora polémica e extraordinariamente prolífica e polifacética: novelista, ensaísta, crítica, conferenciante, tradutora, editora, catedrática, correspondente española no estranxeiro... E tamén Presidenta de Honra da Real Academia Galega, o que a compensou da inxustiza de que non a aceptasen na Real Academia Española. 

Emilia Pardo Bazán comeza a súa carreira de escritora baixo a influencia das teorías estéticas do naturalismo francés, iniciado por Émile Zola. Publica a maior parte dos seus escritos —novelas, contos, artigos de prensa— en periódicos e revistas, antes de formar parte de coleccións en forma de libro.

Internacional, cosmopolita, ávida lectora de literaturas en diferentes linguas, Emilia Pardo Bazán nunca se vai afastar dunha Galicia que zumega formas de sentir e paisaxes afectivas nunha parte importante e esencial da súa obra. Velaí a novela Los Pazos de Ulloa como exemplo sobranceiro.

A súa obra ensaística é moi extensa, variada e, alén diso, abrangue unha ampla gama de xéneros, como a crítica literaria, viaxes, biografías, libros de cociña, etc. Funda, financia e dirixe as revistas Galicia (1880) e Nuevo Teatro Crítico (1891-1893). Lanza un proxecto editorial ambicioso, a colección La Biblioteca de la Mujer (1892-1917), que intenta facilitar o acceso das mulleres españolas ás obras internacionais de temática feminista e ideas progresistas.

A maior parte dos seus contos foron escritos na madurez, na última década do século XIX. Neles predominan a imaxinación e a fantasía fronte a descrición naturalista. Escribiu pezas mestras do xénero, como Un destripador de antañoSud-exprés (cuentos actuales)Arco Iris (cuentos)Cuentos de MarinedaCuentos sacro-profanosCuentos trágicosLa leyenda de la Pastoriza o Cuentos escogidos.